Helburua gastronomiaren munduarekin lotutako proiekturik jasangarriena ezagutzea da, NBEren 2030 agendaren garapen jasangarriko helburuak kontuan hartuta, eta iraunkortasunaren printzipioak bere negozio-filosofiaren parte direla frogatzea.

Ospakizuna Madrid Fusion 2023 esparruan, kazetari espezializatuek eta ospe handiko sukaldariek osatutako epaimahaiarekin, bai eta gastronomiako eta elikagaien sektoreko adituekin egin ohi da.

Goi mailako gastronomiarako tamaina handiko lupiak hazten dituen Aquanaria enpresa da sari berri honen sustatzailea, eta munduko gastronomiari buruzko hirugarren kongresu globalera iritsi da; edizio honetan, gastronomia zirkularra da ardatz nagusia.

Jasotako dossier guztien artean, Madrid Fusión eta Aquanariako ordezkariek finalera pasatzen diren 5 jatetxe aukeratzen dituzte.

Jasangarritasunaren Aquanaria III. Sari banaketa

Aquanaria Madrid Fusión Espainiako elikagaien Iraunkortasunaren Saria hirugarren ediziora iritsi da.

Aquanaria 2023 bideoa

Lehiaketaren finala Ifemako (Madril) auditorium nagusian izan zen, urtarrilaren 23tik 25era. Eta Torres anaiek banatu zuten saria, beren jardueraren garapenean eraginkortasun eta aurrezpen energetikoari egindako ekarpenagatik.

Hauek izan dira 2023ko sarituak:

La Torre jatetxe kantabriarra, Javier eta Marcos Marañon anaiena.

MU.NA jatetxeko sukaldaria, Ponferradako Samuel Naveira.

Borja Marrero, Granadako sukaldaria eta MuXgo jatetxeko burua.  Bertako espezieak berreskuratzeagatik egin diote aipamen berezia.

Beste behin ere, Aquanariak Mikel Aranburu artista donostiarra izan du alboan sariarekin bat datorren eskultura egiteko. Metal birziklatuarekin egindako Aquanariako lupiaren eskulana.

La entrada Jasangarritasunaren Aquanaria III. Sari banaketa se publicó primero en Mikel Aranburu.

San Martin Merkatuak Martintxo argitaratu du, hilean behin argitaratzen den doako argitalpen berria. Alde batetik, sasoiko produktuen balioa nabarmentzea eta produktu horiek errezeten eta informazio-pilulen bidez sustatzea. Beste eduki-ardatza merkatuan hilero garatuko diren jarduerek eta ekitaldiek zehaztuko dute.

2022ko ekainean elkarrizketatutako pertsonaia:

MIKEL ARANBURU URRUZOLA
Planetaren zaintzarekin konprometitutako grabatzaile eta urregilea

Mikel Aranburu naiz. 57 urteko donostiarra eta 30 urte baino gehiago daramazkit grabatuen eta urregintzaren munduan. Tailer txiki bat daukat Donostiako Gros auzoan, nire sorkuntzak erakusteko erakusleiho gisa balio didana. Hasieratik metalarekin lan egin dut, baina duela urte gutxi batzuk zinka aurkitu nuen ikerketa lanetan nengoela. Moldekatzeko erraza den metal biguna, birziklatu daitekeena. Gozatu egiten dut lanean, zinkezko plantxak apaintzeko arrainetan bihurtuz. Asko gustatzen zait itsasoa, bodyboarda eta igeri egitea. Urduria, zorrotza eta perfekzionista naiz. Bada zerbait beti egin nahi izan dudana eta ez dut unea aurkitu, urpekaritza ikastaro bat eta itsas hondora bidaia bat egitea.

Zer da itsasoa zuretzat?

Zorionez, lantegia hondartzatik metro gutxira daukat, eta egunero, lanaldia hasi baino lehen, paseo bat ematen dut Zurriolan, niretzat ezinbestekoa eta beharrezkoa den ohitura. Itsas kirolak dira nire zaletasunak. Ingurune natural batean flotatzearen sentsazioak lasaitu egiten nau, olatuak egon arren. Itsasoa nire bizitzaren parte da; lotura berezia dudala sentitzen dut. Eta asko gozatzen da itsaso garbiaz, guztion artean mantendu beharko genuke horrela beti.

Donostiako arrainen artista bezala ezaguna zara. Zein da zure arrain fetitxea?

Nire arrain fetitxea, zalantzarik gabe, sardina da. Batez ere bertako arrainak egiten ditut: erreboiloak, lupiak, bisiguak, hegaluzeak, urraburuak. Baina arrakasta gehien duena sardina da, gurea den arraina. Lantegian txoko berezi bat duena, hala nola paretan jartzeko, lepoko, paparreko edo besoko moduan alegia

Sardina Ibiltaria, Junkal Lertxundirekin eta Ainhoa Aranbururekin elkarlanean egin genuen proiektua da, sardinari erantsitako ipuin eta ilustrazio batekin. Arrakasta handia du, jasotzen duen pertsonarekin elkarreragiten delako gurekin partekatzen dituzten argazkien bidez, eta sare sozialetara igotzen ditugulako. Parte hartu nahi duenak Sardinaren argazkia edonon helaraziko digu. Horrela, sardinak bere ametsa betetzen du: munduan zehar bidaiatzea.

Urregilea eta grabatzailea XXI. mendean. Nola azalduko zenioke haur bati zertan aritzen zaren?

Urregintza eta grabatua oso lanbide zaharrak dira, Europan ezagutzen diren lehenengoak XIII. mendekoak dira, eta pena da, baina gaur egun, ia ez dago horretan aritzen den inongo artisaurik. Lanbide hori galtzen ari da, gaur egun jendearen lehentasunak ez bait dira abizenaren ezkutuarekin grabatutako zigilu bat izatea, edo inoiz ezabatuko ez diren eskuz grabatutako eraztun batzuk edukitzea. Horregatik, nik ere eboluzionatu behar izan dut, kutsatzen ez duten material egokiak aurkitu eta zerbait desberdina eskainiz.
Funtsean, erabiltzen ez den txapa zati bat edo hondartzan jasotako egur bat apaingarri bihurtzen dut. Eraldaketa horretarako oinarrizko tresnak erabiltzen ditut, hala nola guraizeak, mailua, burilak, lixak eta pintura.

Zure lanak beste pertsona batzuek botatzen dituzten materialekin eginak daude. Nondik datorkizu iraunkortasunarekiko eta ingurumena zaintzearekiko konpromezua?

Berezkoa eta hezitutakoa da. Pozten nau hondakin bati etekina ateratzeak eta azken emaitza, bisualki, berdina dela ikusteak. Hondakin bat erabiltzen denean eta prozesua amaitzean azken emaitza berdina dela ikusteak, baina bidean ez dudala kutsatu, oso pozgarria da. Eta ni bezala konpromezua hartzen duen jendeari eskerrak emateko aprobetxatu nahi dut. Auzoko iturginak batez ere, beren obretatik soberako erretaulak ekartzen dizkidatelako nik aprobetxa ditzadan. Guztion artean elkarlanean, trukeak eginez. Izan ere, agian nik soberan daukadana, beste bati falta zaio eta alderantziz. Azken urteetan erosteko eta botatzeko kontsumismo konpultsiboan erori gara. Baina uste dut belaunaldi berriak kontzientziatuta datozela ohitura txar horiek aldatzeko.

Katastrofismoan erori nahi izan gabe, zer mundu utziko diegu hurrengo belaunaldiei? Jabetzen al gara klima-aldaketa errealitate bat dela?

Esaten da urte gutxi barru arrain baino plastiko gehiago egongo dela gure itsasoetan. Eta benetan astakeriak egin dira. Plastikoz eta zaborrez betetako itsaso eta hondartzak ditugu, ozeanoa dena irensten duen zulo bat balitz bezala erabiltzeagatik. Zalantzarik gabe, hezkuntza da oinarria.

Munduko zein lekutan ikusi nahiko zenuke zure lanetako bat?

Mundu guztiari gustatzen zaio bere lurraldean profeta izatea eta nire sustraiez harro sentitzen naizenez, Euskal Herriko edozein txokotan. Nire artelana baloratu eta estimatuko den lekuan. Donostiako San Telmo Museoan edo Bilboko Guggenheim Museoan erakusketak egiten ahal izatea pozgarria izango litzake niretzat

La entrada MARTINTXO aldizkaria se publicó primero en Mikel Aranburu.

Herritarrak

Olatz eta Mikel Aranburu | Metalezko arrainen itsasoak jasangarritasunaren saria ekarri die.

Elena VIÑAS Igandea, 2022ko otsailaren 20a.

Aranburu anai-arrebak gai izan dira beren itsas unibertsoa sortzeko, non zink-hondakinek bizitza berri bat aurkitzen dute, arrain espezie ugaritan birmoldatuz. Itsas zalditxoetatik barbariñetara, sardina-bankuetatik, erreboiloetatik, txipiroietatik… pasatuz. Ozeanoak zaintzen laguntzeko egindako ahalegina saritu egin da.

– Donostiako Sustapenak merkataritza iraunkorra izateagatik nabarmendu zaituztete. Zer suposatu du sari honek?

– Sari bikoitz gisa bizi izan dugu. Alde batetik, bide onetik zoazen aitorpena da. Eta bestetik, jasangarria izateagatik emateak ilusio handia egiten digu. Hasieratik argi genuen genituen materialak berrerabili eta aprobetxatzen saiatu nahi genuela. Guretzat jasangarritasuna bizi-filosofia bat da, berezko zerbait.

«Batzuek esaten digute gure piezen estetika gustatzeaz aparte, surfeatu duten hondartza gogoratzen dielako atsegin dutela.

– Beraz, ez da 2030 Agendara egokitzearen emaitza, konpromisoak hartzera behartzen dituela enpresak.

– Duela urte asko plastikozko poltsak kendu genituen, kartoizko packaging bat erabiltzen hasi ginen… Egokitzen joan gara ahalik eta iraunkorrenak izateko. Bertako Iturginek ematen dizkiguten metalezko erretaleak eta itsasoak ekarritako oholak berrerabiltzen ditugu. Materiala milimetrora aprobetxatzen dugu lepokoak egiteko, arraintxo txiki  bat egiteko, itsas izarreko brotxe bat egiteko… Gurea zero hondakina izan dadin saiatzen gara.

– Eta horrela, itxuraz balio ez duen metal batetik, Sardina-Ibiltaria edo Sardina-Andarina jaio zen. Brotxe, lepoko edo dekorazio-elementu bihurtuta, arrakasta handia izan du.

– Gure ikurra izaten hasi zen. Gabonetako arrain-erakusleiho batetik hasi zen dena mihise batean.

– Kasualitatea izan zen?

– Erabat, nahiz eta lehen sardina haiek ez duten zerikusirik oraingoekin. Pinturari esker eboluzionatu dut, aukera amaigabeak ematen dizkit eta. Hasieran, azidoa baino ez nuen erabiltzen, tonu gris berdexka edo urdinxka ematen zidana. Sardinentzat ondo nengoen, baina asko mugatzen zidan beste arrain espezie batzuk egiteko.

– Sardina Ibiltaria munduan zehar ibili da, egungo jabeek sare sozialetan zintzilikatzen dituzten argazkien arabera. Zein lekutara bidaiatu du?

– Sidneyn, Kalifornian eta Kanadan ere egon da. Behin, gure sardinetako batzuk ikusi genituen Kanadako dekorazio aldizkari batean. Argazki batean agertzen ziren. Lagun batek ekarri zigun, Sardina ibiltariak zirela iruditzen zitzaizkiolako. Eta bai. Gureak ziren! Formagatik, zentzuagatik… nahastezinak dira. Gero jakin genuen hemengo familia bat zela, Kanadan etxe bat erosi zuena. Baina aitortu behar dugu, azken urte hauetan, sardinari guri bezala gertatu zaiola, ezin izan duela lehen bezala bidaiatu. Berak ere ezin izan du ezer bidaiatu pandemiaren erruz.

– Orduan, berak ere bizi izan du bere konfinamendu berezia.

– Hemengoak ez gara atera, eta atzerritarrak ere ezin izan dira etorri eta gure bezeroen zati handi bat dira. Estatu Batuetako, Australiako eta Frantziako bezero asko etortzen dira udan surf egitera.«Batzuek esaten digute gure piezen estetika gustatzeaz aparte, surfeatu duten hondartza gogoratzen dielako atsegin dutela.

Donostiako zati bat eramaten dute berekin. Gainera, istorioa kontatzen diegunean eta gure sorkuntza bakoitzean erabiltzen dugun materiala birziklatua dela esatean gehiago gustatzen zaie.

– Oroitzapen perfektua da. Sinbolikoa bezain esanahiez betea.

– Gure leloa zein den azalduko dizuegu: ‘Itsaso garbi baten alde’. Eta itsaso hori arrainez beteta egotea nahi dugu, ez plastikoz beteta. Ahalik eta gehien kontzientziatu nahi dugu.

– Sardina sari baten garaikur ere bihurtu da.

– Egia da. Udalaren Zero Plastiken kanpaina.

– Sardina Ibiltaria martxan jarri zenetik, itsas familia etengabe handitu da.

– Hasieran, harritu egin behar duzu, eta gero, gauza berriak eskaini. Orain sardinak borrokatu egin behar du espezie gehiagorekin arreta erakartzeko orduan. Erreboiloak, itsas zaldiak eta dortokak ere baditugu, eta arrakasta handia izaten ari dira. Sardina daukanari beste zerbait eskaini behar diozu. Pieza zehatzen eskaerak ere jasotzen ditugu.

– Zure saltokiak arrandegi bat dirudi.

– Gure arrainak benetako arraindegi batean ere badaude, baita jatetxeetan eta etxeetan ere. Pertsona batzuek etxea haiekin apaintzeko eskatzen digute. Zuen etxeetara goaz eta bion artean erabakitzen dugu zer egokituko zaizuen hobeto. Arrainen denda bezala ezagutzen gaituzte.

– Zertan lan egiten duzue orain?

– Oraindik hitz egin ezin dugun proiektuak ditugu. Kolaborazioak egiten ditugu. Hori da Las Cosas de Valenen kasua, Zumaiako neska baten sinadura, Aita Mariren salbamendu-txalekoekin eta Getariako sareekin poltsak egiten dituena. Guk egiten dugu bere kremailerako arrain-koxkorra.

La entrada DV en elkarrizketa se publicó primero en Mikel Aranburu.

Merkataritza jasangarriaren kategorian: Mikel Aranburu Arte y Grabado

Donostiak, 2021eko azaroaren 19an, Merkataritzaren Egunaren beste edizio bat egin du, eta hiriko establezimenduei zuzendutako sariak banatu ditu, egunero egiten duten lana aintzatesteko eta laguntzeko.

Ekonomia Bultzatzeko eta Merkataritzako Zinegotzigoak antolatutako sariak dira, Donostiako Sustapenaren bitartez eginak, Donostia Shops-en laguntzarekin.

Maria Cristina Hotelean egin den gala batean banatu dira sariak, eta Almacenes San Ignacio, Minimil, Zugasti Jantziak, Miniusse, Mikel Aranburu Arte y Grabado, The Loaf, Noventa Grados, Muno Baserria eta Garrarteko ordezkariek jaso dituzte.

Marisol Garmendia Ekonomia Bultzatzeko eta Merkataritzako zinegotzi sozialistak adierazi zuenez, merkataritzak sektore estrategikoa izaten jarraitzen du hiriarentzat. Saltoki askok gaizki pasatu dute Covid-aren krisiarekin, baina egoerari aurre egin diote egunero pertsiana altxatzen jarraitzeko estrategia guztiak aplikatuz.

Arima eta bokazioa duten saltokiak dira, beren bezeroengan eta tokiko merkataritzaren alde egiten dutenengan murgiltzen direnak, hemengoa, auzokoa, bizitza osokoa.

Sari hauen bidez, kalitatezko eskaintza mantentzeko egiten duten ahalegina eskertu nahi da, dendaren formatu fisikoa online salmenta-plataforma berriekin konbinatuz.

Sarien deialdian, hain zuzen ere, tokiko merkataritzaren lanari balioa eman nahi izan zaio, merkataritza finkatuaren, merkataritza berritzailearen, sorkuntza berriko merkataritzaren eta merkataritza jasangarriaren modalitateetan.

Merkataritza iraunkorra

Ingurumena eta iraunkortasuna irizpideen arabera lan egiten duten saltokiak. Hondakinak kudeatu; jarduerak sortutako hondakinak behar bezala aprobetxatu eta birziklatzeko sistema dutenak

Mikel Aranburu Arte eta Grabatua Saltoki Jasangarriena

Ia 30 urteko esperientzia du Gros auzoko Mikel Aranburu artistaren dendak hondakinak berraprobetxatuz egindako mota guztietako objektuak aurki ditzakezu. Ingurumena errespetatzen duten produktuak sortzen dituzte, eta jasangarritasuna sustatzen duten hainbat ekimen egiten dituzte.

Eskultura

Denda horietako bakoitzari eman zitzaion eskultura San Martin auzoko negozio txiki batek diseinatu eta sortutako pieza da.

Charo Casteres, bitxien diseinatzailea, eta Ignacio Barayazarra, arkitektoa, dira errekonozimendu-lanaren egileak.

Garaikurra elkarri lotutako hiru piezak osatzen dute. Donostiako Merkataritzaren Sarien D, M eta S.

Lehenengo biak ebaketa-altzairuzkoak dira, herdoildu egiten dira eta Donostiako itsasoko gatz-oxidoa, denboraren joana, ibilbidea, balioak, material nobleak, iraunkortasuna eta abar irudikatzen dituzte.

Hirugarrena letoizkoa da. S Sariaren izkia. Urre koloreko materiala da, distiratsua, saria sinbolizatuz distiratzen duena.

Hiru piezak maklatuta daude, auzo bat, hiri handi eta txikia, zaharra eta berria, tradizioa eta abangoardia, osatzen eta bizia ematen duten denda txikien elkarketa irudikatuz.

Sariak hiru hizki eta esanahi bereko pin bat ere bazuen.

La entrada DONOSTIAKO MERKATARITZAREN SARIEN V. EDIZIOA se publicó primero en Mikel Aranburu.

Eskerrak eman nahi genizkion guzti hau posible egin duten erakundeei: Ekonomia Bultzatzeko eta Merkataritzako Zinegotzigoa, Donostiako Sustapenaren eta Donostia Shops-i, sari hauekin merkatariek hiria bizirik mantentzeko egiten dugun ahalegina babestu eta aintzatesteagatik. Eta auzoko saltoki txikiei ere ikusgarritasuna emateagatik ere.

Ohorea izan da guretzat Almacenes San Ignacio, Minimil, Zugasti Jantziak, Minusse, The Loaf, Noventa Grados, Muno Baserria eta Garrarterekin eszenatokia partekatzea.

Zorionak zuei guztioi zuen lanaren errekonozimenduagatik.

Kalkuluen arabera, 2050ean arrain baino hondakin gehiago egongo dira gure itsasoetan, eta hori ez da utzi nahi dugun ondarea.

Gure aldetik, jasangarriak izaten jarraituko dugu, birziklatzen eta gureak hezten, hori baita gure bizimodua.

Natura eta itsasoa maite ditugu, eta badakigu errespetuz jokatu behar dugula bizirik mantendu nahi badugu.

Hau da eskeini dezakegun aletxoa.

Arrainez betetako itsaso batengatik!

Mikel eta Olatz Aranburu

                                                    ESKERRIK ASKO BIHOTZEZ!

La entrada Donostiako Merkataritza Saria 2021 saltoki iraunkorrenari se publicó primero en Mikel Aranburu.